محيط بى اصالت

‎بعضى چيزا تو زندگى هيچ وقت رنگ و بوى خودشون رو از دست نميدن و اين موضوع شايد براى آدم ها مصداق نداشته باشه زندگى تو اين كشور همه چيز رو از آدم هاى آبى گرفت حتى نوستالژى هاى متوهمى كه براشون عزيز بودن. موسيقى زيباى خاطره انگيز هست اما تو هياهوى صداى خراب كردن سقف آرزوها گم شده. خيابون هاى بارون گرفته هست اما تو حجم دود و آهن گم شدن. هيچ چيز اونطور كه بايد باشه نيست چون دايره ى هستى اينجا روى منطق حركت نميكنه. دلمون به اندك مرداب درب حياط خوش بود كه آن هم لگد مال شد. جايى كه توش اصالت وجود نداشته باشه در حقيقت وجود نداره و فقط يه سايه ست. همه چيز و همه كس اصالت خودش رو از دست داده و هيچ چيز بدتر از زندگى در يك محيط بى اصالت نيست. اى كاش توان توقف همه چيز از جمله خود آدم وجود داشت. 

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: